We vieren ons 40-jarig betsaan met een mooi Jubileumconcert. Kijk hier voor het programma en kaartverkoop.
Om ons 40-jarig jubileum extra luister bij te zetten, laten we onze leden aan het woord. Op deze pagina vertellen zij waarom ze in het Van Wassenaer Orkest spelen, waar ze enthousiast van worden en nog vele andere wetenswaardigheden. Iedere week komt een ander lid aan het woord! VWO kent bijzondere en gepassioneerde leden, je leert ze de komende tijd wat beter kennen.
Geert
30 jaar geleden ben ik begonnen bij het Van Wassenaer Ensemble, inmiddels omgedoopt tot Van Wassenaer Orkest. Ik werd uitgenodigd door mijn tante Gerda, die daar als violiste vanaf het begin meespeelde. Het jubileumconcert – het orkest bestond 10 jaar – met Daniël Wayenberg als solist was mijn eerste concert in Wassenaar.
Kort voor mijn 11e verjaardag kreeg ik mijn eerste klarinet, na enkele jaren blokfluit en altfluit te hebben gespeeld. We begonnen de eerste lessen met drie jongens samen, maar kregen al vrij snel individueel les. Mijn klarinetdocent (van de Amsterdamse Politiekapel) was erg streng en ik vond de individuele lessen en de etudes bijzonder saai. Op aanraden van onze oppas ben ik gaan meespelen in een harmonieorkest, waar zij al jaren tweede klarinet speelde. Dat bracht inderdaad veel meer muziekplezier en na de eerste repetitie is mijn vader – met dwarsfluit – ook mee gaan spelen. Daarop terugkijkend was het eigenlijk heel bijzonder om dat jaren samen te doen, eerst in Aalsmeer en na onze verhuizing in Epe. Het bleek bovendien een geweldige manier om snel in onze nieuwe woonplaats te integreren.
Nadat ik in Eindhoven ging studeren was er voor muziek maken te weinig tijd. Het was behoorlijk spannend toen ik ruim 10 jaar later door mijn tante werd gevraagd om de naar een booreiland vertrokken 2e klarinettist op te volgen. Niet alleen omdat ik al enige tijd niet meer had gespeeld, maar ook omdat er – in tegenstelling tot een harmonieorkest – in een symfonieorkest maar twee klarinetten zijn, die ook nog ieder een eigen partij spelen. Het bleek geweldig leuk, vooral omdat de twee klarinetten vaak samen in een muziekstuk er even bovenuit getild worden. Sindsdien heb ik samen met het orkest vele concerten mogen spelen, waaronder een bijzonder jubileum dansprogramma in de grote zaal van het Haagse Conservatorium en een buitenconcert op monumentendag voor kasteel Twickel, waar onze naamgever graaf Unico Wilhelm van Wassenaer heeft gewoond en gecomponeerd. Samen spelen blijft ook na 30 jaar superleuk!
Maak kennis met Pauline, een van onze cellisten!
Mijn naam is Pauline en ik ben een van de cellisten in het orkest. Als kind ben ik mede door mijn vader van klassieke muziek gaan houden. Ik herinner mij dat ik als kind een instrument hoorde op een van de opnames die mijn vader beluisterde. Ik was daar bijzonder door geraakt. Ik wist dat dit geen viool was, maar welk strijkinstrument was dit? Later ontdekte ik dat dat de cello was.
Ik studeerde in Strasbourg en woonde daar een concert van de Noorse cellist Truls Mørk bij: het celloconcert van Sjostakovitch. Ik was diep geraakt en had als wens dat mooie instrument te leren bespelen. Ik heb nu sinds zes jaar les. Ik ben nog elke keer onder de indruk van de prachtige diepe klanken van dit gevoelige instrument.
We hebben een geweldig orkest. Er wordt hard gewerkt tijdens de repetities, maar er is zoveel ruimte voor gezelligheid. Ik vind het geweldig dat ik mij er zo welkom voel.
Een van de mooiste herinneringen was wel ons concert in april 2025 toen onder andere het prachtige celloconcert van Schumann op het programma stond. Sophie Ehling speelde zo mooi en dat ik mee mocht spelen in het orkest in de begeleiding, ik had er kippenvel van.
Muziek is iets bijzonders: het overstijgt onze werkelijkheid en communiceert met ons diepste bewustzijn. Dat geluidstrillingen zoveel emotie kunnen voortbrengen en ons zo buiten tijd en ruimte kunnen brengen, dat vind ik geweldig.
Riet-trio uit het Van Wassenaer Orkest
Ada (klarinet), Dick (fagot) en Ernestine (hobo) vormen al meerdere jaren een trio.
Iedere keer als we samen spelen genieten we daar enorm van. De drie rietinstrumenten ‘kleuren’ mooi bij elkaar.
Dick en Ernestine speelden eerder met een andere klarinettist. Hij had geen tijd meer. Maar Dick en Ernestine vonden het zonde het trio daarmee op te heffen. We bleken ieder afzonderlijk Ada in gedachten te hebben om ons trio te completeren. En inmiddels voelt het alsof we eigenlijk altijd in deze combinatie speelden. Voor de jaarlijkse muziekavond van ons orkest bereiden we steeds een stuk voor. En naast een stuk ‘serieuze’ muziek houden we ervan om ook een klein stukje uit lichter repertoire te spelen: een ragtime, een klein Jazz-achtig dingetje of zoiets.
Het orkest profiteert daarnaast ook van ons trio. Soms oefenen we met zijn drieën lastige stukjes uit het orkestrepertoire. Dan gaat het om goed op elkaar aansluiten, of een bepaalde passage samen zuiver en mooi tegelijk spelen.
Samenspelen in een orkest of in een kleiner ensemble is het leukste wat er is! We worden er altijd blij van. We kunnen het iedereen aanraden. Zoek mensen op met wie je op gezette tijden bij elkaar gaat zitten met een stuk muziek. Het is niet alleen het genieten van de klanken (soms klinkt het helemaal niet…. dan proberen we dat op te lossen en dat lukt meestal), maar je maakt ook je hoofd leeg.
En als je dan ook nog een fijne combinatie van instrumenten bij elkaar hebt is het helemaal een feestje!
Marijke
Ik ben Marijke en speel altviool.
Na mijn pensioen, zo’n 10 jaar geleden, ben ik begonnen met viool spelen.
Wat begon als een grap, op een geleende viool van een vriend, werd een serieus project.
Samen spelen leek mij natuurlijk het leukst.
Na 5 jaar ben ik overgestapt op de altviool, omdat ik die klank heel mooi vind.
Via andere orkesten, waarin ik ervaring heb opgedaan, waagde ik de sprong naar het VWO.
Over de prettige sfeer en de goede repetities had ik al gehoord.
Zo ben ik een half jaar geleden begonnen en voelde me vanaf het allereerste begin welkom en op mijn gemak.
Er wordt serieus en inspirerend gewerkt tijdens de repetities onder leiding van Dick, onze dirigent.
Mijn eerste concert met dit orkest was in mei 2026 , dat was een feest.
Ik verheug me al op ons jubileumconcert op 15 november!
Bregje
Ik ben Bregje en speel inmiddels zo’n acht jaar fagot. Daarvoor heb ik allerlei andere instrumenten gespeeld, maar uiteindelijk heeft de fagot mij veroverd. Vooral die prachtige, bijzondere klank!
Sinds een paar maanden speel ik mee in dit orkest. Wat ik hier zo bijzonder vind, is de combinatie van serieus en met aandacht muziek maken én de enorme gastvrijheid van de leden. Vanaf het begin voelde ik me ontzettend welkom.
Aan het laatste concert heb ik nog niet meegedaan, omdat ik voelde dat ik daar nog niet helemaal klaar voor was. Maar alleen al het repeteren voor dat concert was iedere week opnieuw een feest. Eigenlijk een droom die voor mij uitkwam.
En het mooie is: muziek die je zelf hebt ingestudeerd, ga je daarna ook heel anders beluisteren. Als ik bijvoorbeeld op NPO Klassiek muziek hoor van Louise Farrenc die we samen hebben gerepeteerd, spreekt die muziek ineens zoveel meer tot me. Je hoort andere dingen, herkent passages en de muziek krijgt veel meer diepgang
Kateryna
I’m Kateryna from Ukraine.
I’ve been playing the violin since I was 5 years old, and it has been my favourite hobby all my life. For me, the violin is almost like a second voice – it lets me express emotions and feelings that are sometimes difficult to put into words.
In Ukraine, I played in an amateur orchestra for many years, although I’m actually an engineer by profession.
That’s why playing in the Wassenaar orchestra means so much to me. It makes me feel at home again. Over the past almost 5 years, I’ve met so many wonderful people here who have given me so much support, warmth and inspiration.
Every rehearsal brings me a lot of joy. It also gives me a little escape from the reality of war in Ukraine, at least for a few hours.
I really love the repertoire of our orchestra. One of the pieces we played about a year ago was Beethoven’s Pastoral Symphony No. 6. During one of our rehearsals, we watched the old Disney film Fantasia (1940), where this music is used to accompany the animation.
And what a masterpiece that film is! I honestly can’t think of a more brilliant way to introduce children to classical music and make them curious about it.
I’m so happy that I can still play, even though I’m far away from home. Music has given me not only a way to express myself, but also a little piece of home here in the Netherlands. 🎻💛💙
Maas
Maak kennis met Maas van der Feen, violist in het Van Wassenaer Orkest!
“Mijn vader zei vroeger tegen me: als je viool gaat spelen, kun je later in een orkest meespelen. Hij deed dat zelf ook. En hij kreeg gelijk! Als violist ben je al snel welkom in een orkest.”
Voor Maas is het Van Wassenaer Orkest een plek waar plezier en ambitie mooi samenkomen. De vriendelijke en gemoedelijke sfeer maakt het fijn om samen te spelen, terwijl er tegelijkertijd hard wordt gewerkt aan kwalitatief hoogwaardige muziek. Samen blijven streven naar een nóg hoger niveau: juist die combinatie maakt het orkest voor hem zo bijzonder.
Dat muziek mensen verbindt, heeft Maas zelf op een bijzondere manier ervaren. Tijdens een scratch zat hij een hele dag aan één lessenaar met een voor hem onbekende Hongaarse violist. Ze konden geen woord met elkaar wisselen, maar wél de hele dag samen muziek maken.
“Zo zie je maar: muziek verbindt. Dat vind ik zo bijzonder.”
En precies dát is waar samen muziek maken om draait.
Harrie
Niet alleen een eerste repetitie vandaag, maar ook een hele bijzondere: violist Harrie vierde vandaag met ons een carrière van 60 jaar orkestervaring waarvan hij er al 20 bij ons doorbrengt. Amateurmusicus in hart en nieren, een hobby als passie en voor ons een zeer gewaardeerd lid.